(Kramer vs. Kramer)
Fotoğrafı büyük boyutta açSinemacıların farklı konuları işlemek gibi bir arayış içerisinde olduğu günümüzde, hiçte değişik olmayan gerçekçi bir hikayeyi, oyuncu performanslarıyla ve yönetmenin başarısıyla ne kadar ilgi çekici hale gelebileceğini kanıtlıyor. Avery Corman’ın aynı adlı eserinden uyarlanmış olan muhteşem bir film Kramer Kramer’e Karşı. Yönetmen koltuğunda Robert Benton’ın oturduğu 1979 yapımı filmin başrol oyuncuları ise Dustin Hoffman ve Merly Strep. Tam 5 Oscar’a sahip film, aile hayatının sorgulandığı psikolojik film sevenler için kaçırılmaması gereken bir yapım. Anne-baba-çocuk ilişkileri üzerine harika oyunculuklarla tatlandırılmış olan film, insanı sıkmayan senaryosu ve oyuncuların muhteşem performanslarıyla aldığı ödüllerin hakkını sonuna kadar veriyor. Senaryo 1970’li yılların sonunda kadının toplumda yeri, kariyer, aile sevgisi ve ekonomik düzen gibi hayatımızı oluşturan unsurları naif bir biçimde sunuyor. Filmde, nerdeyse tüm yaşamını kariyeri için harcayan ailesinin sorunlarıyla pek ilgilenmeyen bir baba (Dustin Hoffman) ve yaşadığı hayattan sıkılıp kendini tekrar keşfetmek için kocasını ve 5 yaşındaki oğlunu terk eden annenin (Merly Strep) hikayesi anlatılıyor. Filmin devamı, oğulları Billy’nin velayetini almaya çalışan anne ve babanın mahkeme salonlarındaki amansız mücadelesiyle sürüyor. Filmde önemle üzerinde durulan nokta ise sistem içerisinde aile ve birey kavramları. Küçük Kramer’in aile içerisinde güç ayrılığından nasıl olumsuz etkilendiğini açık bir şekilde görüyoruz. Filmin küçük yıldızı Justin Henry sevimliliği ve oyunculuktaki başarısıyla filmde özel bir yere sahip. Filmin en ilginç yanı ise, hiç bir karakteri suçlayamamak oluyor. Film boyunca her karakteri seviyorsunuz zaman zaman. Her bir karakteri haklı buluyorsunuz kendince. Baba çok çalıştığı için ailesine yeterince ilgi gösteremiyor, peki çok çalışmasının sebebi nedir ? Baba yine ailesi için çalışıyordur, kendini harcıyordur. Anne ise kendi ayaklarının üstünde durabilmeyi, sadece çocukla ilgilenip karın tokluğuna kocasının her türlü olumsuz hareketine katlanmak zorunda kalmayan bir kadın profili çiziyor. Anne kendi hayatını yaşamayı ve çocuğa ait sorumlulukları babayla paylaşmayı seçiyor. Neyse ki film izleyiciye defalarca soruyor ‘sizce kim haklı’ sorusunu… Yanıtını da gizlice kendisi veriyor (özellikle mahkeme sahnesinde).
Günümüz aile yapısını ve aile bireylerine düşen sorumlulukları sorgulamamızı sağlayan, değişimin insanın elinde olduğunu hatırlatan, başarılı konusuyla ailece oturup izlenebilecek bir film. Sahip olduğu ödüllerle de hakkı verilmiş olan bu film arşivde bulunması gereken önemli bir yapım.